1 Uur vertraging teveel.

Zo dit keer stond er een Malaga op het programma. Na een lekker ontbijtje in het hotel en een goed gesprek, sta ik rond half 1 op het punt om mijn uniform aan te trekken als de telefoon gaat. 1 uur vertraging, bah bah bah. Dan maar nog even geen uniform en de tv gaat weer aan. 1 van mijn lieve collegaatjes klopt op de deur, of ik nog even wat lekkers wil gaan halen bij de Super, tuurlijk ik ben altijd wel in voor wat lekkers. Na nog een snelle sessie op internet staan we strak in het pak op tijd in de lobby. Op naar zonnige Malaga.

De passagiers in Groningen lijken een beetje op die van de vorige dag en we besluiten dan maar dat het aan de vertraging ligt. Tijdens de vlucht naar Maastricht blijven we op onze crewseat zitten het is ook echt hop omhoog en weer omlaag. Eindelijk ben ik dan een keertje op het vliegveld van Maastricht. Als trotse Limburger sta ik een beetje om heen te kijken, ik kan me nog herinneren dat we hier ( de luchthaven) vroeger met groep 8 nog geweest zijn op schoolreisje. In de verte zie ik heel duidelijk de kerktoren van mijn oude dorp en aan de andere kant van de landingsbaan ligt de boerderij waar ik als kind altijd werkte. Ja ik was een echt boerinnetje.  Heerlijk om weer even terug te zijn op tien min fietsen ligt mijn ouderlijk huis, toevallig komen die weer op bezoek van het weekend, dus hoef ik niet al te treurig te zijn. Bovendien heb ik de crewmaaltijden al gecheckt en wat denk je Limburgse Vlaai.

Op Maastricht zijn we wel nog een passagier kwijtgeraakt. Deze meneer was het niet eens met het uurtje vertraging dat we hadden opgelopen en al helemaal niet dat hij van boord moest voor de schoonmaak. Tja wat kunnen we daar nog ever zeggen. In ieder geval besloot hij niet meer met ons mee te vliegen naar Malaga maar de trein terug te pakken naar Groningen. Nou ja zeg, snappen jullie het nog??????????????

De grap was natuurlijk ook nog eens dat er die dag geen bussen reden dus ja dat werd een duur taxiritje naar Maastricht. Ik denk dat we allang weer onderweg waren naar Amsterdam voordat hij thuis was.

Op de terugweg kwamen er tijdens het instappen een paar stoere jongens van 5 met een flinke voetbal binnen. De ene konden ze nog leeg laten lopen maar die andere moest toch echt naar beneden het ruim in. Door de druk in de cabine kan zo`n vol opgeblazen bal klappen en dat wil je niet meemaken, dan heb je meteen een vliegtuig vol met overstuurde passagiers. De purser kijkt die jongen heel lief aan om te vragen of hij de bal naar beneden mag brengen, zegt zijn moeder opeens voor de grap ach joh gooi je hem toch weg.  Jaaaaaaa, Kind natuurlijk in totale shock konden wij weer uitleggen dat we dat echt niet gingen doen. Maar die tranen hebben zeker nog 5 minuten gelopen.

Ook nu weer hadden we van die passagiers die te onbeleefd voor woorden waren. Terwijl ik zit te eten wordt het gordijn weggetrokken Waar is de wc???????? Deze passagier praatte zo hard en met zoveel consumptie dat ik meteen klaar was met eten. Tjonge jonge jonge moet ik dit nog toelichten. Misschien toch wel, sorry of eetsmakelijk zou al voldoende zijn geweest.

Met maar een half uurtje vertraging laden we op Schiphol en neem ik afscheid van deze veel te gezellige crew, zo wil ik wel vaker opgeroepen worden voor een stopje.